W moim malarstwie punktem wyjścia jest natura — jej rytmy, światło, struktury, dźwięki i niejednoznaczne aluzje. To ona uruchamia pierwszy impuls: emocję, obraz, energię. Z natury wybieram sieć powiązań: kolor, światło, przestrzeń, fakturę, brzmienie. Te elementy inicjują proces myślenia i prowadzą do tworzenia śladów, gestów, znaków — własnego języka malarskiego.
Moje obrazy powstają w dialogu między abstrakcją a realnym odniesieniem. Nie pracuję według z góry ustalonego planu — malarstwo jest dla mnie procesem żywym, który modyfikuje pierwotne założenia. Płótno staje się polem naturalnej prowokacji, czasem konfrontacji: między wyobraźnią a materią, między intencją a możliwością.
Białe płótno uruchamia we mnie potrzebę spontanicznego ujawnienia strumienia koloru. Ważne jest dla mnie to, jak obraz odchodzi od początkowej wizji, jak otwierają się nowe rozwiązania, jak gest i światło prowadzą kompozycję w nieoczekiwane kierunki.
Ekspresja moich prac wyrasta z fascynacji naturą — jej chaosem i regularnością, różnorodnością faktur, rytmów i stanów przejściowych. Tworzę obrazy o nie/trwałym, nie/jednoznacznym ładunku emocjonalnym, będące syntezą poszukiwań i doświadczeń.
W swojej praktyce używam synestezji jako metody artystycznej — narzędzia do prowokowania sytuacji synestezyjnych, które wpływają na percepcję odbiorcy i moją własną jako malarki. Łączę obraz, dźwięk i światło w dynamiczną narrację, tworzoną „na żywo”. Światło scala warstwy obrazu i dźwięku, budując wspólną przestrzeń emocji i energii.
Performance jest dla mnie spotkaniem — artystki i odbiorcy, człowieka z człowiekiem. To dialog, improwizacja, przepływ energii, który uruchamia w publiczności indywidualne i wspólne zmysły. Otwiera na doświadczenie natury i sztuki w ich najbardziej żywej formie.